Allah subhanehu ve te'ala se zaklinje čime hoće, a što se tiče stvorenja njima je zabranjeno da se zaklinju bilo čime drugim osim Allahom subhanehu ve te'ala. Prenosi se od Ibn Omera radijallahu anhuma merfuan: “Zaista vam je Allah zabranio da se zaklinjete svojim očevima, ko želi da se zakune neka se zakune Allahom ili neka šuti.”[9]
Prenosi se od Ibn Omera radijallahu anhuma merfuan: “Ko se zakune u nečije drugo ime mimo Allaha počinio je širk.” [10]
Rekao je Resulullah sallallahu alejhi ve sellem: “Ko se zakune povjerenjem nije od nas.”[11]
Isto tako nije dozvoljeno zaklinjanje sa Ka’bom, zaštitom, nečijim blagoslovom, životom, čašću poslanika ili evlija. Također, nije dozvoljeno zaklinjanje sa očevima, majkama, djecom. Ko pak učini nešto od ovoga njegovo iskupljenje je da kaže: ‘Nema božanstva osim Allaha’, kao što nalazimo u sahih hadisu: “Ko se zakune, pa kaže: ‘Tako mi Lata i Uzata’, neka kaže: ‘Nema božanstva osim Allaha’.”[12] (Lat i Uzat su idolopoklonička božanstva koja su Arapi, prije dolaska islama obožavali).
U ovo poglavlje spada i određen broj zabranjenih idolopokloničkih izraza koje upotrebljavaju neki muslimani, a primjeri su nam sljedeći: tražim utočište kod Allaha i kod tebe, nemam nikog drugog osim Allaha i tebe, Allaha imam na nebu, a tebe na Zemlji, da nije Allaha i određene ličnosti, ja se odričem islama, o neuspjehu vremena (i svaka druga fraza kojom se grdi ili psuje vrijeme, kao što je npr. ovo vrijeme je loše, ovaj sahat je nesretan i ostalo tome slično, a ovo iz razloga što se psovanje i grđenje vremena odnosi i na Allaha subhanehu ve te'ala koji je stvorio vrijeme), htjela je priroda i sva ostala obožavalačka imena za nekog drugog mimo Allaha subhanehu ve te'ala, kao što je rob Mesiha, rob poslanika itd.
Od ovih izraza i fraza su također: socijalizam islama, demokratija islama, volja naroda spada u Allahovu volju, vjera je Allahova, a država je za sve, u ime arapstva, u ime revolucije.
U zabranu spada i nadijevanje naziva kralj kraljeva, sudija sudija nekom od ljudi, kao i obraćanje sa gospodine i dr. što je u tom značenju nekom nevjerniku ili munafiku, upotreba riječi “ev - da” kada ima značenje negodovanja, kajanja, tugovanja, jer ovo otvara vrata šejtanu, govor “Moj Allahu, oprosti mi, ako hoćeš.”
Iz knjige "Muharemati" od Šejha Munedždžida
______________________________________________________________________________
[9] Bilježi Buhari, vidi “Feth” 530/11.
[10] Bilježi Imam Ahmed 125/2, pogledaj “Sahihul Džami’i 6204.
[11] Bilježi Ebu Davud 3253, a nalazi se i u “Es – Silsiletus – Sahih” br.94.
[12] Bilježi Buhari, “Feth” 536/11.
